Advertising
Ο Βόρειος Πόλος μπορεί να χάσει προσωρινά τοuς πάγους του αυτό το καλοκαίρι, ένα γεγονός χωρίς προηγούμενο στη διάρκεια των σύγχρονων χρόνων, το οποίο θα ήταν ένα νέο στάδιο στην υποχώρηση της αρκτικής παγονησίδας εδώ και δέκα χρόνια υπό την επίδραση της υπερθέρμανσης της Γης, σύμφωνα με αμερικανό ειδικό στους πάγους.Είναι πολύ πιθανό να μην υπάρχει πλέον πάγος στο Βόρειο Πόλο στα τέλη του καλοκαιριού, κάτι που εξηγείται από το γεγονός ότι ο πόλος είναι στο εξής καλυμμένος από ένα λεπτό στρώμα πάγου”, εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Μαρκ Σερέζε, επιστήμονας στο αμερικανικό εθνικό κέντρο χιονιού και πάγου (Εθνικό Κέντρο Δεδομένων Χιονιού και Πάγου) στην Μπάουλντερ (Κολοράντο, δυτικές ΗΠΑ).
Εκτιμώντας ότι αυτή η πιθανότητα ανέρχεται στο 50%, ο επιστήμονας είπε πως “είναι πιθανό στα μέσα Σεπτεμβρίου τα ιστιοφόρα να μπορούν να ταξιδεύουν από την Αλάσκα στο Βόρειο Πόλο”.
Το λιώσιμο των πάγων στο Βόρειο Πόλο “έχει ήδη συμβεί στην ιστορία της Γης, αλλά οπωσδήποτε όχι στους σύγχρονους χρόνους”, πρόσθεσε.
Αυτό που παρατηρήσαμε τα δέκα τελευταία χρόνια είναι πως υπάρχει μια τεράστια μείωση των αρκτικών πάγων, ιδίως τα τρία τελευταία χρόνια και πως αυτή η μακροχρόνια τάση θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον πάγος το καλοκαίρι στον Αρκτικό Ωκεανό από τώρα έως το 2030″, συνέχισε ο Μαρκ Σουρέζε. Έως πριν από μερικά χρόνια, αυτό το σενάριο αναμενόταν να συμβεί ανάμεσα στο 2050 και το 2100, είπε.
Στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2007, το λιώσιμο των αρκτικών πάγων επέτρεψε να ανοιχθεί πλατύτερα το πέρασμα Βορράς-Δύση, μια ναυτική διαδρομή που συνδέει τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό περνώντας μέσα από τα αρκτικά νησιά του μεγάλου καναδικού βορρά.
“Από μία επιστημονική άποψη, ο Βόρειος Πόλος είναι ένα σημείο όπως ένα άλλο στην υδρόγειο, όμως το γεγονός ότι ο πάγος μπορεί να λιώσει πλήρως (ακόμη και για λίγο) έχει ένα ισχυρό συμβολικό νόημα στη λαϊκή φαντασία”, είπε ο Μαρκ Σερέζε.
“Είναι δύσκολο να φανταστούμε το Βόρειο Πόλο χωρίς πάγο και μην ξεχνάτε πως ο Άγιος Βασίλης εκεί κατοικεί”, είπε αστειευόμενος.
Όμως αυτό το φαινόμενο είναι “ακριβώς ένας άλλος δείκτης την εξαφάνισης της αρκτικής παγονησίδας”.
“Είμαι ωστόσο έκπληκτος” που αυτό μπορεί να συμβεί τόσο γρήγορα. “Πριν από πέντε χρόνιαπου δεν θα μπορούσα ούτε καν να το φανταστώ”, είπε ακόμη.
Στη διάρκεια του αρκτικού καλοκαιριού του 2007, η επιφάνεια της παγονησίδας στα μέσα Σεπτεμβρίου, στην πιο ισχυρή τήξη, ήταν η πιο λεπτή που μετρήθηκε ποτέ από δορυφόρους και πιθανότατα εδώ και έναν αιώνα, είπε ο Μαρκ Σερέζε.
Το περασμένο καλοκαίρι η παγονησίδα έλιωσε κατά 23% καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ που είχε καταγραφεί το 2005.
Φέτος “περιμένουμε τουλάχιστον μία απώλεια ισοδύναμη του καλοκαιριού του 2007 αν όχι μεγαλύτερη, αυτό θα εξαρτηθεί από τις μετεωρολογικές συνθήκες και ακόμη δεν γνωρίζουμε”, σημείωσε ο ερευνητής.
Η περίοδος της τήξης των πάγων στην Αρκτική αρχίζει στα μέσα Ιουνίου, Ο πάγος φθάνει το ελάχιστο πάχος του στα μέσα Σεπτεμβρίου και το μέγιστο το χειμώνα στα μέσα Μαρτίου.
Η μείωση των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου αναμένεται να επιβραδύνει ελαφρά το φαινόμενο αλλά η ανατροπή θα πάρει πάρα πολύ καιρό, εκτίμησε.
Ωστόσο το λιώσιμο των αρκτικών πάγων έχει και τις καλές του πλευρές, Τα πλοία θα μπορούν να διέρχονται τακτικά από το πέρασμα Βορράς-Δύση, αποφεύγοντας έτσι μεγάλους γύρους από τη διώρυγα του Παναμά ή το Ακρωτήριο Χορν.
Επιπλέον, οι πάγοι του Αρκτικού Ωκεανού είναι πλούσιοι σε πετρέλαιο και χωρίς τον πάγο τα κοιτάσματα αυτά θα μπορούσαν να γίνουν άνετα προσβάσιμα, υπογραμμίζουν οι ειδικοί. [ΑΠΕ]
Tags: περιβαλον, φύση, Βόρειος Πόλος, οικολογία
